Aleksander Kaczorowski: Polski tłumacz czeskiej duszy

Polski bohemista, tłumacz, eseista i dziennikarz, od lat zajmujący się popularyzacją kultury czeskiej oraz dialogiem środkowoeuropejskim. Urodził się w 1969 roku. Studiował socjologię, a następnie slawistykę na Uniwersytecie Warszawskim. W swojej karierze zawodowej współpracował z wieloma znaczącymi tytułami prasowymi, takimi jak „Gazeta Wyborcza”, „Newsweek Polska”, „Forum” czy „Aspen Review Central Europe”.

Jest autorem licznych książek eseistycznych i biograficznych, poświęconych przede wszystkim wybitnym postaciom kultury czeskiej. Napisał m.in. biografie Oty Pavla (Ota Pavel. Pod powierzchnią), Bohumila Hrabala (Hrabal. Słodka apokalipsa) oraz Václava Havla (Havel. Zemsta bezsilnych), a także książkę o Isaaku Bablu (Babel. Człowiek bez losu). Wydał również zbiory esejów Praski elementarz i Ballada o kapciach oraz książkę Czechy. To nevymyslíš. Jest także współautorem wywiadu rzeki z Aleksandrem Kwaśniewskim.

Jako tłumacz przybliżył polskim czytelnikom twórczość najważniejszych przedstawicieli czeskiej literatury powojennej, takich jak Bohumil Hrabal, Josef Škvorecký czy Egon Bondy. Był stypendystą nowojorskiego Remarque Institute oraz wiedeńskiego Institut für die Wissenschaften vom Menschen. Za swoją działalność na rzecz rozwoju dialogu środkowoeuropejskiego został uhonorowany Nagrodą im. Václava Buriana.

Zatem ciekawiej jest mówić o wspólnych tematach, dzięki którym literatury środkowoeuropejskie są dla siebie nawzajem zrozumiałe. To dzięki nim z zainteresowaniem możemy czytać książki czeskie, węgierskie, rumuńskie czy litewskie, bo opisują pewną wspólnotę doświadczeń – powiedział w wywiadzie dla portalu Culture.pl.